در حالی که غبارِ بحران‌های مالی و کاهش ظرفیت تولید، بر چهره‌ی یکی از استراتژیک‌ترین واحدهای صنعتی مازندران سایه افکنده است، امروز با خبر انتصاب رضا گنجی به عنوان سرپرست شرکت صنایع چوب و کاغذ مازندران، فصل جدیدی از چالش‌ها و امیدها آغاز می‌شود. انتصابی که فراتر از یک تغییر مدیریتی ساده، نوعی «مأموریت نجات» در میان رکودِ تولید و فشارِ بدهی‌های سنگین به نظر می‌رسد. شرکت صنایع چوب و کاغذ مازندران، که روزگاری نمادِ شکوهِ صنعتی استان بود، امروز در نقطه عطفی حساس ایستاده است. گزارش‌های منتشر شده از زیان‌های انباشته‌ی سنگین و چالش‌های حاد نقدینگی، نشان می‌دهد که این واحد بزرگ صنعتی، در مسیرِ دشوارِ بازگشت به ثبات، گام برمی‌دارد. با توجه به وضعیت فعلی که ناشی از فشار بدهی‌های بانکی و کاهش ظرفیت عملیاتی است، مدیریت جدید با چالشی روبروست که تنها با «تدبیر» و «تجربه‌ی مدیریتی» قابل حل است. انتصاب آقای رضا گنجی در این مقطع حساس، می‌تواند پاسخی به نیاز مبرم شرکت به یک مدیریتِ مقتدر و استراتژیک باشد. از ایشان انتظار می‌رود که فراتر از امور روزمره‌ی اداری، وارد میدانِ بازسازی ساختاری، مدیریت بحران‌های مالی و بازگرداندنِ اعتمادِ تامین‌کنندگان و کارگران شود.

چالش‌های پیش‌رو و انتظارات:

انتظار از سرپرست جدید این است که در اولین اولویت‌های خود، راهکاری برای خروج از تنگنای نقدینگی و مقابله با تهدیدِ ورشکستگی (مطابق ماده ۱۴۱ قانون تجارت) بیابد. همچنین، بازگرداندنِ خطوط تولید به ظرفیت واقعی و ترمیمِ روابط با نهادهای مالی، کلیدی‌ترین سنگرهای جنگی آقای گنجی در این مسیر خواهد بود. ما در «کرانه شمال» و «باران شمال»، چشم به این تغییر مدیریتی دوخته‌ایم؛ چرا که سلامت این واحد صنعتی، تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه پیوندی ناگسستنی با اشتغال و ثبات اقتصادی استان مازندران دارد.