به گزارش نکته پرداز، دکتر احمدزاده توری عضو هیئت علمی گروه بهداشت عمومی دانشگاه علوم پزشکی بابل گفت: تک‌فرزندی ذاتاً آسیب‌زا نیست، اما به دلیل شرایط خاص تربیتی و روانی، نیازمند توجه ویژه والدین است.

وی افزود: تمرکز همه انتظارات تحصیلی، شغلی و اخلاقی والدین بر یک کودک می‌تواند فشار روانی مضاعفی ایجاد کند و در قالب اضطراب عملکرد و کمال‌گرایی افراطی، کودک را در برابر شکست‌های عادی زندگی آسیب‌پذیرتر کند.

احمدزاده توری گفت: نبود تعامل روزمره با خواهر و برادر ممکن است فرصت تجربه مذاکره، تقسیم نقش، حل تعارض و همدلی را کاهش دهد و در برخی کودکان به کمرویی در آغاز ارتباطات یا انتظار یک‌طرفه برای دریافت توجه منجر شود.

وی افزود: تک‌فرزندان ممکن است استقلال فردی بیشتری در تصمیم‌گیری داشته باشند، اما مدیریت وابستگی عاطفی و مسئولیت‌پذیری نسبت به دیگران برای آنان می‌تواند به سبک والدگری وابسته باشد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل با بیان اینکه تنهایی تک‌فرزندان لزوماً بیشتر از کودکان دارای خواهر و برادر نیست، گفت: نوع تنهایی در این کودکان می‌تواند بیشتر عاطفی و ناشی از نبود همبازی عمیق باشد که با تقویت ارتباطات خارج از خانه قابل مدیریت است.

احمدزاده توری افزود: تک‌فرزندان ممکن است در محیط‌های آموزشی مهارت‌های رهبری خوبی داشته باشند، اما در پذیرش نقش‌های فرعی و کار تیمی با چالش روبه‌رو شوند؛ بنابراین مشارکت آنان در فعالیت‌های گروهی مانند ورزش و موسیقی می‌تواند به تقویت این مهارت‌ها کمک کند.

وی برنامه‌ریزی منظم برای ارتباط با همسالان، واگذاری مسئولیت‌های کوچک در خانه و گوش دادن فعال به احساسات کودک را از راهکارهای تربیتی مؤثر دانست.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل در پایان تأکید کرد: والدین باید از وابستگی متقابل، مقایسه دائمی کودک با دیگران و تمرکز صرف بر نتیجه پرهیز کنند.