به قلم عبدالرسول جوادی بالاجاده

حادثه ای چون جنگ، اثراتی پنهان و آشکار برای کل کشور دارد. در این راستا ضروری است نگاه مدیران و تصمیم سازان عادلانه و با ضریب آسیب های وارده و درصد آن در کل کشور مورد توجه قرار داده و سبدهای حمایتی را متوازن با میزان آسیب های وارده برای مردم تعریف کنند. در جنگ اخیر، همین معادله آسیب پذیری برای کل کشور بوجود آمد، لیکن در جبران خسارات، دولت نگاه عادلانه ای نداشته است. متاسفانه دولت محترم اخیرا با تخصیص منابعی برای دستگاه های اجرایی به کارکنان مبالغی به عنوان پاداش جنگ پرداخت شد که در جای خود شایسته تقدیر است که دولت به فکر جبران خسارات وارده افتاده است . لیکن در اجرای این مهم عدالت اجتماعی مورد توجه دولت و مسئولان دستگاهها قرار نگرفت. نقد منصفانه بر دولت محترم این است که؛ اول اینکه چرا نگاه یکسانی برای همه کارکنان دولت در همه دستگاهها، شرکتهای دولتی، تعاونی و خصوصی نشده است؟ چرا این امکان در برخی از دستگاهها برای کارکنان فراهم و بخشی اعظم از کارکنان دولت و کارگران و حتی نیروهای نظامی و انتظامی از این امکان بی بهره می باشند ؟ دوم آنکه آیا جنگ صرفا برای کارکنان دولت و شاغلین سایه افکنده بود و سایر مردم از بازنشستگان تا مردم خارج از تشکیلات اداری مترتب خسارات جنگی به طور مستقیم و غیر مستقیم نشده اند .؟ پس چرا جنگ برای همه و پاداش جنگ برای بخشی از جامعه لحاظ شد؟ سوم آنکه یکی از مهمترین اثرات جنگ، موضوع اقتصاد و معیشت مردم کشور می باشد که افرایش چند ده برابری تورم و گرانی و کمبودها و افزایش قیمت خدمات اجتماعی برای کل کشور پدید آمده است اگر منظور جبران خسارات بود باید برای کل کشور و کل افراد جامعه منظور میشد نه صرفا یک گروه از جامعه(کارمندان دولت و…) بهتر آن بود که با افزایش یارانه نقدی و کمک معیشتی برای همه دهکهای جامعه تخصیص یا پرداخت میکردند تا عدالت اجتماعی معنای واقعی پیدا میکرد؟ توجه دولتمندان را به عدم توازن در مبالغ پرداختی به کارکنان همان دستگاهها که فاصله ای بسیار دارد و عادلانه پرداخت نشده است جلب می نماییم. این در حالی که بخش مهمی از نیروهای دفاعی و نظامی و انتظامی که میدان دار اصلی جبهه و جنگ بودند از این معونه دولت محترم بی بهره شدند. مهمتر آنکه اقشار آسیب پذیر جامعه خسارات سنگینی از تورم و گرانی و تنگ شدن عرصه زندگی دیدند که از نگاه سیاستگزاران و تصمیم گیران بدور ماندن. امید است با نگاه عدالت اجتماعی خسارات جنگی را برای آحاد جامعه در همه اقشار و صنوف برنامه ریزی و اجرایی نمایند.